خاستگاه تاریخی و روش شناختی فلسفه دین هیوم
17 بازدید
محل نشر: حوزه و دانشگاه » بهار 1383 - شماره 38 » (29 صفحه - از 109 تا 137)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
محمد فتحعلی‏خانی(1) چکیده مطالعات هیوم در فلسفه دین، در پی سنجش دلایل اقامه شده بر درستی عقاید دینی و بررسی علل پدیده‏ای به نام دین، در تاریخ و اجتماع است. وی برای انجام این دو کار، در اغلب مواقع، روش تحقیق واحدی را به کار گرفته، آن را «استدلال آزمایشی» و یا «استنتاج علّی» نامیده است. علت استفاده هیوم از این روش، تجربه‏باوری اوست. وی معتقد است داوری درباره همه امور واقع، از جمله مؤلفه‏های باور دینی، همانند باور به وجود خدا یا به‏وقوع معجزات، باید به روش استنتاج علّی صورت گیرد. مسائلی را که هیوم در فلسفه دین مورد بررسی قرار داده، از یکسو تحت‏تأثیر این دیدگاه روش‏شناختی است و از سوی دیگر به اقتضای موقعیت خاص تاریخی زمان اوست؛ زیرا در روزگار هیوم، دین‏طبیعی یا عقلانی و به ویژه مباحث خاصی همچون: برهان نظم و برهان معجزه، موردتوجه اندیشمندان بوده است. بر این اساس هیوم این‏گونه مباحث را در اولویت تحقیقات خود در قلمرو فلسفه دین قرار داده است.
آدرس اینترنتی